[Verse 1]
Wenn de Wind över’t Water geiht,
un de Möwen ropen luud,
stah ik hier bi dat wilde Water,
hör de See un hör de Tied.
[Chorus]
Mien Hart, dat blifft hier an de Küst,
wor de Wind mien Naam noch kennt.
Un mutt ik ok weer weg,
weet ik, wor ik tohuus bün.
[Verse 2]
Manchmaal bringt de Wind mi Stimmen,
ut en Tied, de lang vörbi is.
Woorden, de ik nich vergeten kann,
komen mit de Wind to mi.
[Chorus]
Mien Hart, dat blifft hier an de Küst,
wor de Wind mien Naam noch kennt.
Un mutt ik ok weer weg,
weet ik, wor ik tohuus bün.
[Bridge]
Ik bün wiederlopen, de Tied gung mit,
vööl hett sük ännert, Stück för Stück.
Doch hör ik de Wind un de Woorden,
denn weet ik alltied, wor ik her kumm.
[Final Chorus]
Mien Hart, dat blifft hier an de Küst,
wor de Wind mien Naam noch kennt.
Un mutt ik ok weer weg,
weet ik, wor ik tohuus bün.
Mien Hart, dat blifft hier an de Küst,
so lang de Wind över’t Water geiht.
Lyrik Darla und Luca
Produziert suno
Inspiriert shantygothic